يا معلمانى الهوى
ومسكنة التباريح
حبك نخيل طارح
ميهزهوش الريح
ارمى الحجر جارح
تنزل رطب مجاريح
ازاى بتتكسر اشواجى جواكى
ابكى على صدرك الجى البكا تفاريح
ازاى بتتغير دنيايا جوايا اول ما اكون جنبك
و ازاى يجيلك صبر تنشفى بكايا و الذنب مش ذنبك
انا الاعمى جفانى الحب و نسيته على ايدين اللى تتسمى ما تتسمى
قطع راسى على خوانه و لا كبر و لا سمى
و لا سابنى اموت مستور و لم عليا ميت لمه
وذنبك ايه بقية السكة تقضيها بعجوز اعمى
انا اللى الناس بتخشانى هوا ومنظر
هموم الدنيا خشانى و بتمنظر
و عايش عيشة خشانى و بتغندر و بتمرجع وبتمهيص و بتجعوج
و بتلكلك فى حضن الليل سوكيتى
عواصفى فوق حدود وصفى
و بابك صعب يتحمل عواصف مهما سكيتى
انا المدبوح

و لما تقولى حبيتك
بحس دماغى واكلانى
ارد بايه على بنيه
فى كل كيانها شيلانى
انا المجرم
و انا الجاسى
و انا اللى نسيتها ميت مره
ما نسيتنى
و مشيتها فى دروب مرة ماملتنى
و داست ع الطريق حافية و سليتنى
و صحيت بدرى وقت الفجر صليتنى
ارد بايه ؟

وجلبها سبها فمتاها جليل الاصل
غياها وجلبى التانى جسانى
وقل باصله وياها
ارد بايه؟

غرامك يا ام طيف مخمل بيتجمل
و يفرش صدرى بالعنبر وبالمحمل
انا المعشوج
يا كل العاشقين غيره
تحبوا شئ جميل طبعا
لكنت تحبوا ده الاجمل
حبيبتى احلى من شعرى
و احلى من حروف كُمّل
و لا بتغدر ولا بتهجر و لا بظلمها تتململ
لكنى فى حيرتى بستغرب
انا ازاى مش بغنيلها
وهى ازاى بتتحمل !!!؟




تـمر ] اللحظـة بغيابك ..
                          عشر سـاعات ..
   
وعشر سآعات e]بحضورك ]
                                       .. مثل لحظـة ..



 اللــــهَم "
   إنَك تَـرِآه , وآنآ لآ آرَآه ..
   
        فـ إنِ رأيتَـه فرِحاً / فـ أتممِ عليَه فرحتِه
   

وإنِ رأيتـهُ مهوُماً / فـ فرِج هممممهِ



”~
تدريّ متىَ آ̷̷حس أنهإ
 ضّإقت بيا
   
               يوُم آدري ٱنَ آلدنييآ ضآيقققه بيگ . .
   وُ مَ ب يديّ حيله